Πρόωρος τοκετός
Πρόωρος τοκετός
Πρόωρος θεωρείται ο τοκετός που πραγματοποιείται πριν συμπληρωθούν οι 37 εβδομάδες της κύησης. Ένα νεογνό που γεννιέται στις 23 εβδομάδες έχει πολύ μικρές πιθανότητες επιβίωσης, περίπου 7–10%, ενώ μετά την 32η εβδομάδα οι πιθανότητες αυξάνονται σημαντικά, φτάνοντας περίπου το 95%.
Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού:
- Η πολύ νεαρή ή προχωρημένη ηλικία της εγκύου
- Το κάπνισμα
- Το έντονο άγχος
- Η σωματικά κουραστική, πολύωρη ή βαριά εργασία
- Η κακή και ανεπαρκής διατροφή
- Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, καφέ ή η χρήση ναρκωτικών ουσιών
- Το ιστορικό αποβολών ή προηγούμενων πρόωρων τοκετών
- Οι συγγενείς ανωμαλίες της μήτρας
- Λοιμώξεις
- Ιστορικό επαμβάσεων στον τράχηλο της μήτρας
- Οι πολύδυμες κυήσεις (δίδυμα, τρίδυμα κ.λπ.)
- Το υδράμνιο, δηλαδή η αυξημένη ποσότητα αμνιακού υγρού
- Η πρόωρη ρήξη των υμένων (όταν «σπάσουν τα νερά» πριν την ώρα τους)
Συμπτώματα – Προειδοποιητικά σημάδια
Ο πρόωρος τοκετός συχνά δίνει ενδείξεις που, αν αναγνωριστούν εγκαίρως, μπορεί να επιτρέψουν την πρόληψη ή την καθυστέρησή του.
Επικοινωνήστε άμεσα με τον γιατρό σας εάν:
- Έχετε πόνους στην πλάτη ή στην κοιλιά που δεν υποχωρούν με αλλαγή στάσης.
- Παρατηρείτε τακτικές συστολές της μήτρας.
- Εμφανίζετε δύσοσμες εκκρίσεις ή κνησμό, που μπορεί να υποδηλώνουν λοίμωξη. Ομοίως, οι συχνές ουρολοιμώξεις μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο.
- Ξαφνική αύξηση των κολπικών εκκρίσεων, πιθανό σημάδι ρήξης των υμένων.
- Κολπική αιμορραγία.
- Νιώσετε έντονη πίεση χαμηλά στη λεκάνη ή αίσθηση ότι το μωρό «σπρώχνει» προς τα κάτω.
Αν ο γιατρός υποπτευθεί ότι υπάρχει κίνδυνος πρόωρου τοκετού, θα προσπαθήσει να παρατείνει την κύηση όσο το δυνατόν περισσότερο, ώστε να ωριμάσει το έμβρυο. Συνήθως συνιστάται ξεκούραση, αποφυγή στρες και στενή ιατρική παρακολούθηση.